شفقت به خود؛ چطور مهربانترین دوستِ خودمان باشیم؟
دشمنی در درون ذهن ما
تصور کنید بهترین دوست شما در یک امتحان رد شده است. آیا به او میگویید: «تو واقعاً احمقی، هیچوقت به جایی نمیرسی»؟ قطعاً نه! شما او را در آغوش میگیرید و میگویید: «اشکالی ندارد، امتحان سختی بود، دفعه بعد بهتر عمل میکنی.»
اما چرا وقتی خودمان همان اشتباه را مرتکب میشویم، صدای درونمان به یک قاضیِ بیرحم تبدیل میشود؟
شفقت به خود چیست؟
شفقت به خود (Self-Compassion) به معنای دلسوزی برای خود یا مظلومنمایی نیست. بلکه به این معناست که در لحظات شکست، درد و سختی، با خودمان دقیقاً همانطور مهربان و حمایتگر رفتار کنیم که با عزیزانمان رفتار میکنیم.
«شما به همان اندازه که هرکس دیگری در این جهان شایستهٔ عشق و مهربانی است، شایستهٔ عشق و مهربانیِ خودتان هستید.» - بودا
تمرین تغییر لحن درونی
دفعه بعد که صدای سرزنشگر درونیتان بلند شد و شروع به تخریبِ شما کرد، متوقف شوید. یک نفس عمیق بکشید و از خود بپرسید:
- اگر دوستم در این شرایط بود، به او چه میگفتم؟
- آیا این لحنی که با آن با خودم حرف میزنم، سازنده است یا مخرب؟
سپس سعی کنید جملات مهربانانهای را آگاهانه جایگزین کنید. مثلاً به جای «من همیشه گند میزنم»، بگویید «من انسانم و انسانها اشتباه میکنند. من از این تجربه یاد میگیرم.»
